\u201eOstatni wagon. Powiedzia\u0142, \u017ce jest w ostatnim wagonie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wsiad\u0142a do \u015brodka dos\u0142ownie w momencie kiedy rozleg\u0142 si\u0119 sygna\u0142 zamkni\u0119cia drzwi. Wepchn\u0119\u0142a si\u0119 pomi\u0119dzy nie\u015bwiadomych pasa\u017cer\u00f3w blokuj\u0105cych przej\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Zauwa\u017cy\u0142a go natychmiast. Wygl\u0105da\u0142 dok\u0142adnie tak jak na zdj\u0119ciu. Przeszukiwa\u0142 wzrokiem wagon i wygl\u0105da\u0142 za okno na pusty peron. Wcze\u015bniej sta\u0142o na nim tyle ludzi, \u017ce nie zauwa\u017cy\u0142 jej w t\u0142umie. Albo, co bardziej prawdopodobne, widzia\u0142 j\u0105, ale nie rozpozna\u0142. W ko\u0144cu nie mia\u0142 poj\u0119cia jak naprawd\u0119 wygl\u0105da\u0142a…<\/p>\n\n\n\n
Widzia\u0142a jak wyjmuje telefon z kieszeni i pisze kr\u00f3tk\u0105 wiadomo\u015b\u0107. G\u0142o\u015bne \u201ebing\u201d rozleg\u0142o si\u0119 z jej d\u0142oni na ca\u0142e wn\u0119trze. Oczywi\u015bcie, us\u0142ysza\u0142 to. Podni\u00f3s\u0142 szybko g\u0142ow\u0119 i rozejrza\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142. Spojrza\u0142a po\u015bpiesznie na stopy, udaj\u0105c \u017ce jest tylko jednym z normalnych pasa\u017cer\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Po chwili widocznie stwierdzi\u0142 \u017ce to nie jego wiadomo\u015b\u0107 zad\u017awi\u0119cza\u0142a w czyim\u015b telefonie, ponownie spojrza\u0142 w ekran i zacz\u0105\u0142 pisa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Ona szybko \u015bciszy\u0142a d\u017awi\u0119k powiadomie\u0144. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej poczu\u0142a wibracje, kiedy nadesz\u0142a kolejna wiadomo\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\n
– Wydaje mi si\u0119, \u017ce si\u0119 min\u0119li\u015bmy. Albo \u017ce zrobi\u0142a\u015b to specjalnie. Mam wysi\u0105\u015b\u0107 na nast\u0119pnej stacji i wr\u00f3ci\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142 poj\u0119cia, \u017ce sta\u0142a kilkadziesi\u0105t centymetr\u00f3w od niego. Poczucie anonimowo\u015bci nagle sprawi\u0142o, \u017ce poczu\u0142a si\u0119 znacznie bardziej odwa\u017cnie. <\/p>\n\n\n\n
– Nie. Zosta\u0144 tam gdzie jeste\u015b. Wyja\u015bni\u0119 ci za chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Klikn\u0119\u0142a \u201ewy\u015blij\u201d i zobaczy\u0142a jak on ponownie patrzy w ekran. Lekko zgarbi\u0142 ramiona, widocznie by\u0142 rozczarowany. Wsadzi\u0142 telefon do kieszeni i przeczesa\u0142 w\u0142osy palcami. Kiedy odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 bokiem i spojrza\u0142 przez okna na ko\u0144cu wagonu, ona ruszy\u0142a przed siebie. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 przeciska\u0107 przez zat\u0142oczon\u0105 przestrze\u0144 pomi\u0119dzy nimi. <\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam, przepraszam, przepraszam\u2026 – mamrota\u0142a pod nosem, pr\u00f3buj\u0105c torowa\u0107 sobie drog\u0119 i dosta\u0107 si\u0119 jak najbli\u017cej niego.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu znalaz\u0142a si\u0119 zaraz za nim. <\/p>\n\n\n\n
\u201eCholera, i co teraz?\u201d <\/p>\n\n\n\n
Nie przemy\u015bla\u0142a nast\u0119pnego ruchu. <\/p>\n\n\n\n
Nagle poci\u0105g wjecha\u0142 na kolejn\u0105 stacj\u0119. Podczas hamowania, jak to bywa, jego cia\u0142o przechyli\u0142o si\u0119 na bok, w jej stron\u0119. Ona r\u00f3wnie\u017c si\u0119 przechyli\u0142a, stoj\u0105c plecami do niego.<\/p>\n\n\n\n
Poczu\u0142a, \u017ce jego prz\u00f3d ociera si\u0119 o jej ty\u0142, po czym us\u0142ysza\u0142a grzeczne \u201eoj, przepraszam\u201d za sob\u0105. \u201eNie ma problemu\u201d, odpowiedzia\u0142a, rzucaj\u0105c przelotne spojrzenie za rami\u0119. On nadal patrza\u0142 za okno, trzymaj\u0105c si\u0119 jedn\u0105 r\u0119k\u0105 por\u0119czy nad g\u0142ow\u0105. By\u0107 mo\u017ce mia\u0142 nadziej\u0119 \u017ce pomyli\u0142a stacje, i czeka na obecnej, zamiast na poprzedniej. Ca\u0142y czas trzyma\u0142 si\u0119 nadziei \u017ce go nie wystawi\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
Niestety, na peronie sta\u0142o tylko kilku biznesmen\u00f3w i starszych ludzi, z torbami pe\u0142nymi owoc\u00f3w i warzyw z pobliskiego marketu. W zasi\u0119gu wzroku nie by\u0142o nikogo pasuj\u0105cego do jej opisu. <\/p>\n\n\n\n
Kiedy poci\u0105g znowu ruszy\u0142, rozlu\u017ani\u0142a si\u0119. Normalnie ka\u017cdy stara si\u0119 sta\u0107 sztywno i upewnia si\u0119, \u017ce nie wejdzie w niepotrzebny kontakt fizyczny z otaczaj\u0105cymi pasa\u017cerami. Tym razem, ona pozwoli\u0142a cia\u0142u pochyli\u0107 si\u0119 w prz\u00f3d. Dzi\u0119ki temu opar\u0142a si\u0119 o niego na sekund\u0119. I wtedy, zamiast si\u0119 odchyli\u0107, zosta\u0142a tam na moment. <\/p>\n\n\n\n
Wiadomo, \u017ce przypadkowe ocieranie si\u0119 o pasa\u017cer\u00f3w podczas biegu poci\u0105gu jest normalne. Ka\u017cdy jednak zna niepisane zasady zat\u0142oczonych miejsc: odsuwasz si\u0119 tak szybko jak to mo\u017cliwe, dbaj\u0105c o zdrow\u0105 ilo\u015b\u0107 przestrzeni osobistej pomi\u0119dzy lud\u017ami. <\/p>\n\n\n\n
Ale ona tego nie zrobi\u0142a. Ona\u2026 zosta\u0142a blisko. On nie mia\u0142 gdzie si\u0119 odsun\u0105\u0107 z powodu otaczaj\u0105cych ludzi, wi\u0119c przycisn\u0119\u0142a si\u0119 do niego jeszcze bardziej, ca\u0142\u0105 d\u0142ugo\u015bci\u0105 cia\u0142a. Poprzez materia\u0142 ubra\u0144 poczu\u0142a jego ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n