Trzydziesty drugi doroczny Bal Zimowy im. Hipolita Cegielskiego by\u0142 tak samo z\u0142y jak trzydziesty pierwszy, a ten by\u0142 tak samo z\u0142y jak trzydziesty. Wyszli wcze\u015bnie pod jak\u0105\u015b wymy\u015blon\u0105 wym\u00f3wk\u0105, a teraz Grzesiek by\u0142 w domu i potkn\u0105\u0142 si\u0119 o drzwi, gdy Sylwia opar\u0142a si\u0119 o jego rami\u0119. Chichota\u0142a i poci\u0105gn\u0119\u0142a jego krawat. Pr\u00f3bowa\u0142a go zdj\u0105\u0107, ale jedyne, co zrobi\u0142a, to mocniej go zacisn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Grzesiek odtr\u0105ci\u0142 jej r\u0119k\u0119 i sam zacz\u0105\u0142 go rozwi\u0105zywa\u0107. Przesz\u0142a na dawanie mu ma\u0142ych poca\u0142unk\u00f3w, kt\u00f3re omija\u0142y jego usta, zamiast tego otrzymywa\u0142a ka\u017cd\u0105 inn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jego twarzy. Ka\u017cde cmokni\u0119cie sprawia\u0142o, \u017ce si\u0119 rumieni\u0142 i zastanawia\u0142 si\u0119, dlaczego Sylwia to robi.<\/p>\n\n\n\n
– O, Grzesiek – m\u00f3wi\u0142a Sylwia z r\u0119kami na jego ramionach. Gdy m\u00f3wi\u0142a, podesz\u0142a, by \u015bcisn\u0105\u0107 jego twarz. -Jeste\u015b taki s\u0142odki.<\/p>\n\n\n\n
Grzesiek zamruga\u0142. – Co?<\/p>\n\n\n\n
Pochyli\u0142a si\u0119 i poca\u0142owa\u0142a go, zanim kontynuowa\u0142a. – Nie zauwa\u017cy\u0142e\u015b? Przez ca\u0142y wiecz\u00f3r twoje rami\u0119 obejmowa\u0142o mnie w pasie. Jeste\u015b takim d\u017centelmenem.<\/p>\n\n\n\n
Grzesiek si\u0119 zaczerwieni\u0142. Kiedy powiedzia\u0142a to w ten spos\u00f3b, by\u0142o to zawstydzaj\u0105ce. Oczywi\u015bcie zamierza\u0142 zwraca\u0107 na ni\u0105 uwag\u0119 na przyj\u0119ciach; to by\u0142 jedyny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego poszed\u0142. Odk\u0105d zacz\u0119li si\u0119 spotyka\u0107, Grzesiek by\u0142 jej \u201cdoparowym\u201d w zapewnianiu moralnego wsparcia.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3g\u0142by wytrzyma\u0107 jedn\u0105 noc udawania, gdyby to oznacza\u0142o, \u017ce Sylwia nie musia\u0142a znosi\u0107 przyj\u0119cia sama. Rodzina Sylwii by\u0142a okropna. Gdyby Grzesiek by\u0142 tam, \u017ceby noc by\u0142a zno\u015bna, to pojecha\u0142by milion razy.<\/p>\n\n\n\n
Westchn\u0105\u0142 i pozwoli\u0142 Sylwii uca\u0142owa\u0107 si\u0119 w policzek. – Jestem szcz\u0119\u015bliwy, je\u015bli ty jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwa.<\/p>\n\n\n\n
– Jestem. I, um\u2026 – Nie\u015bmia\u0142o po\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142onie na jego klatce piersiowej i pochyli\u0142a g\u0142ow\u0119. – Wygl\u0105dasz naprawd\u0119 dobrze w garniturze.<\/p>\n\n\n\n
Oh. Teraz Grzesiek to zrozumia\u0142. Niemal poczu\u0142 si\u0119 jak g\u0142upek, \u017ce nie zorientowa\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej. Przyci\u0105gaj\u0105c j\u0105 bli\u017cej, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niej. \u2013 Ty wygl\u0105dasz lepiej \u2013 powiedzia\u0142 niskim g\u0142osem. – Tak \u0142adna. Pi\u0119kna.<\/p>\n\n\n\n
Na policzkach Sylwii pojawi\u0142 si\u0119 rumieniec. – Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tak my\u015blisz\u2026 – mrukn\u0119\u0142a, nie mog\u0105c spojrze\u0107 mu w oczy. – Jestem po prostu bardzo szcz\u0119\u015bliwa, \u017ce by\u0142e\u015b tu dzi\u015b wieczorem. Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce zawsze chodzisz ze mn\u0105 na te rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
Chwyci\u0142 Sylwi\u0119 za r\u0119k\u0119 i skierowali si\u0119 do sypialni.<\/p>\n\n\n\n
—<\/p>\n\n\n\n
W chwili, gdy weszli, rzuci\u0142 si\u0119 do przodu, ca\u0142uj\u0105c j\u0105, jakby od tego mia\u0142o zale\u017ce\u0107 jego \u017cycie. Usta Sylwii by\u0142y mi\u0119kkie, s\u0142odkie jak szampan, kt\u00f3ry wypi\u0142a wcze\u015bniej. Westchn\u0119\u0142a, kiedy pog\u0142\u0119bi\u0142 poca\u0142unek. Grzesiek chwyci\u0142 j\u0105 za twarz w d\u0142onie i przechyli\u0142 g\u0142ow\u0119, czuj\u0105c jakby jego cia\u0142o p\u0142on\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Ona musia\u0142a si\u0119 sk\u0142oni\u0107, ale to by\u0142y ma\u0142e rzeczy, kt\u00f3re w niej kocha\u0142. Sylwia by\u0142a wysoka i taka \u0142adna, zw\u0142aszcza gdy mia\u0142a na sobie szpilki. Dzisiejsza sukienka sprawi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjej nogi wygl\u0105da\u0142y na jeszcze d\u0142u\u017csze, je\u015bli to mo\u017cliwe.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142a jak kot, jeden z tych bogatych, luksusowych, kt\u00f3rych trzeba dopieszcza\u0107. Grzesiek dba\u0142 o to, \u017ceby j\u0105 rozpieszcza\u0107 ka\u017cdego dnia. Jego ramiona znalaz\u0142y drog\u0119 do jej talii i trzyma\u0142 j\u0105 mocno.<\/p>\n\n\n\n
– Chcia\u0142em to zrobi\u0107 ca\u0142\u0105 noc\u2026 – mrukn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n