Zanios\u0142y dziewczyny na g\u00f3r\u0119 i po\u0142o\u017cyli je do \u0142\u00f3\u017cek w jednej z jej zapasowych sypialni, u\u017cywaj\u0105c niekt\u00f3rych jej starych t-shirt\u00f3w jako prowizorycznych koszul nocnych dla dziewcz\u0105t. Ewka zacz\u0119\u0142a chichota\u0107 na widok Bogny unosz\u0105cej r\u0105bek, kt\u00f3ry si\u0119ga\u0142 jej do st\u00f3p, kiedy my\u0142a z\u0119by i my\u0142a r\u0119ce i twarz.<\/p>\n\n\n\n
Patrzy\u0142a, jak Maria ca\u0142uje dziewczyny na dobranoc i naci\u0105ga koc na ich ciche postacie, gest ten przepe\u0142niony mi\u0142o\u015bci\u0105 i czu\u0142o\u015bci\u0105, jej serce prawie p\u0119k\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
– Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce zdj\u0119\u0142am t\u0119 sukienk\u0119 – powiedzia\u0142a, kiedy zesz\u0142y na d\u00f3\u0142. Przebra\u0142a si\u0119 z sukienki i za\u0142o\u017cy\u0142a wygodny szlafrok, kt\u00f3ry kupi\u0142a jeszcze na studiach. – Nie mam nic przeciwko strojeniu si\u0119, ale tak jest o wiele lepiej w zimn\u0105 noc.<\/p>\n\n\n\n
– Nadal pi\u0119knie wygl\u0105dasz – powiedzia\u0142a Maria. Po\u017cyczy\u0142a par\u0119 spodni dresowych i t-shirt i w oczach Ewki wygl\u0105da\u0142a jak studentka pierwszego roku, gotowa na d\u0142ugi weekend.<\/p>\n\n\n\n
– Dzi\u0119ki, kochanie – powiedzia\u0142a od niechcenia.<\/p>\n\n\n\n
Usiad\u0142a na kanapie z westchnieniem ulgi, a potem znowu westchn\u0119\u0142a, o wiele bardziej szcz\u0119\u015bliwie, kiedy Maria przytuli\u0142a si\u0119 do niej. Jej krew rozgrza\u0142a si\u0119, gdy jej ciep\u0142e, gi\u0119tkie cia\u0142o zwin\u0119\u0142o si\u0119 przy jej.<\/p>\n\n\n\n
Podnios\u0142a r\u0119k\u0119, by uchwyci\u0107 kosmyk swoich w\u0142os\u00f3w, cienkich jak jedwab. Ci\u0105gle przesuwa\u0142a go palcami.<\/p>\n\n\n\n
Zamkn\u0119\u0142a oczy i wyszepta\u0142a modlitw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Sk\u0105d pochodzisz, Maria? I przed czym uciekasz?<\/p>\n\n\n\n
M\u0142odsza kobieta sapn\u0119\u0142a, jej cia\u0142o napi\u0119\u0142o si\u0119 obok niej. Ewka bardzo uwa\u017ca\u0142a, aby jej cia\u0142o by\u0142o spokojne i zrelaksowane. Wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bka\u017cdy wysi\u0142ek, by j\u0105 kontrolowa\u0107, doprowadzi\u0142by tylko do wi\u0119kszej paniki Marii.<\/p>\n\n\n\n
– Nie musisz mi m\u00f3wi\u0107, je\u015bli nie chcesz – powiedzia\u0142a cicho. – Ale bardzo mi na tobie zale\u017cy. A je\u015bli chcesz budowa\u0107 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 wok\u00f3\u0142 mnie, musz\u0119 pozna\u0107 prawd\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nigdy ci\u0119 nie ok\u0142ama\u0142am – zaprotestowa\u0142a m\u0142odsza kobieta.<\/p>\n\n\n\n
– Jestem pewna, \u017ce nie. Ale du\u017co ukrywa\u0142a\u015b. I to twoje prawo. Nie b\u0119d\u0119 ci\u0119 naciska\u0107. Ale chcia\u0142abym wiedzie\u0107. Tylko po to, \u017ceby pom\u00f3c ci chroni\u0107 Bogn\u0119 i Dorot\u0119, je\u015bli dla nie ma innego powodu.<\/p>\n\n\n\n
W blasku ognia zobaczy\u0142a, jak usta Marii dr\u017c\u0105. – Czy b\u0119dziesz\u2026 – szepn\u0119\u0142a. – Czy nadal b\u0119dziesz moim przyjacielem, gdy ci powiem? Poniewa\u017c\u2026 o Bo\u017ce, Ewelina! zakry\u0142a twarz r\u0119kami. “Niekt\u00f3re z tych opowie\u015bci s\u0105 okropne.”<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli potrafisz to powiedzie\u0107,\u201d odpowiedzia\u0142a cicho, \u201eMog\u0119 to us\u0142ysze\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Maria u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do niej, cho\u0107 w jej wyrazie nie by\u0142o szcz\u0119\u015bcia. – Mo\u017cesz zmieni\u0107 zdanie, kiedy to us\u0142yszysz. Nagle wygl\u0105da\u0142a na znacznie starsz\u0105 ni\u017c jej prawdziwy wiek, jakby dwie lub trzy dekady min\u0119\u0142y w jednej chwili.<\/p>\n\n\n\n
\u201eUrodzi\u0142am si\u0119 i wychowa\u0142am w sekcie na p\u00f3\u0142nocy Polski. Jeszcze p\u00f3\u0142tora roku temu ledwo wiedzia\u0142am, \u017ce \u015bwiat zewn\u0119trzny istnieje.<\/p>\n\n\n\n
– Moi rodzice\u2026 nie wiem. Wy\u0142apa\u0142am kilka wskaz\u00f3wek, tu i tam, \u017ce byli bogaci, zanim wpadli pod jego urok.<\/p>\n\n\n\n
– Czyj urok?<\/p>\n\n\n\n