– Dzi\u0119kuj\u0119 za herbat\u0119, Milady – podnios\u0142am r\u00f3\u017cowy plastikowy kubek do ust i uda\u0142am, \u017ce bior\u0119 \u0142yk. – Ale musz\u0119 uda\u0107 si\u0119 do kuchni, \u017ceby przygotowa\u0107 kolacj\u0119 dla swojej panienki.<\/p>\n\n\n\n
Oczy Karmen zrobi\u0142y si\u0119 wielkie. – Czy to pora kolacji? Czy niania Sara jest w domu?<\/p>\n\n\n\n
– Jeszcze nie, kochanie – wsta\u0142am i posz\u0142am do kuchni, wyjmuj\u0105c kurczaka, kt\u00f3rego marynowa\u0142am ca\u0142y dzie\u0144. Ha! Ja! Marynowanie kurczaka! Wyci\u0105gn\u0119\u0142am garnek, nastawi\u0142am troch\u0119 wody na gotowanie i zabra\u0142am si\u0119 do pracy. Plan obejmowa\u0142 grillowanego kurczaka, parmezan z domowym chlebem czosnkowym i sa\u0142atk\u0119. To by\u0142 zdecydowanie najbardziej skomplikowany posi\u0142ek, jaki kiedykolwiek pr\u00f3bowa\u0142am zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3j laptop by\u0142 otwarty na stanowisko do gotowania, podczas gdy m\u00f3j telefon pokazywa\u0142 Sara zbli\u017caj\u0105ca si\u0119 do nas. Wystarczy\u0142o tylko raz zadzwoni\u0107 do Joanny i zapyta\u0107, jak rozpu\u015bci\u0107 mas\u0142o w kuchence mikrofalowej. Powiedzmy, \u017ce moja pierwsza pr\u00f3ba posz\u0142a, hm, s\u0142abo. Karmen pomog\u0142a nawet rozprowadzi\u0107 mas\u0142o czosnkowe, gdy ju\u017c je zrobi\u0142am. Piersi z kurczaka skwiercza\u0142y weso\u0142o na \u017celiwnej patelni, kt\u00f3r\u0105 Sara kupi\u0142a pierwszego dnia, a makaron sp\u0142ywa\u0142 w zlewie. W\u0142a\u015bnie szykowa\u0142am si\u0119 do dodania pokrojonej mozzarelli i posiekanego parmezanu, gdy pani mieszkaj\u0105ca w panelu bezpiecze\u0144stwa og\u0142osi\u0142a, \u017ce frontowe drzwi s\u0105 otwarte.<\/p>\n\n\n\n
Karmen przemkn\u0119\u0142a przez salon, piszcz\u0105c, gdy sz\u0142a. Sz\u0142am za nim spokojniej, z motylami wiruj\u0105cymi gwa\u0142townie w \u017co\u0142\u0105dku. Widzia\u0142am, jak Sara bierze Karmen w u\u015bcisk i kr\u0119ci ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Jeste\u015b ca\u0142a mokra.<\/p>\n\n\n\n
– To dlatego, \u017ce na zewn\u0105trz pada.<\/p>\n\n\n\n
Po cichu skrytykowa\u0142am siebie za to, \u017ce nie sprz\u0105tn\u0119\u0142am lewej strony gara\u017cu.<\/p>\n\n\n\n
– Hej. Witaj w domu.<\/p>\n\n\n\n
– Dobrze by\u0107 w domu. – U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do mnie i poczu\u0142em, jak moje wn\u0119trzno\u015bci zamieniaj\u0105 si\u0119 w papk\u0119. Tak bardzo chcia\u0142am j\u0105 przytuli\u0107, powiedzie\u0107 jej dok\u0142adnie, jak si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce j\u0105 widz\u0119, ale tego nie zrobi\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Sara wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech. – Cudownie pachnie. Co si\u0119 gotuje?<\/p>\n\n\n\n
– O kurcze! – Wyrwa\u0142am si\u0119 z zadumy i wr\u00f3ci\u0142am do kuchni. Wyci\u0105gn\u0105\u0142em chleb czosnkowy, kt\u00f3ry by\u0142 troch\u0119 przypalony na spodzie. Kurczak by\u0142 gotowy, ale nie stopi\u0142am sera na wierzchu, tak jak planowa\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Sara podesz\u0142a do mnie. – Gotowa\u0142a\u015b! \u015awietnie wygl\u0105da, Bo\u017cena.<\/p>\n\n\n\n
Opowiedzia\u0142am jej o serze i przypalonym chlebie.<\/p>\n\n\n\n
– To jest wspania\u0142e. -Obj\u0119\u0142a mnie ramieniem w talii i lekko mnie \u015bcisn\u0119\u0142a. – Masz. Po\u0142\u00f3\u017c ser na kurczaka. Si\u0119gn\u0119\u0142a poza zakres i ustawi\u0142a pokr\u0119t\u0142o na pieczenie, czego nigdy w \u017cyciu nie robi\u0142am. Sko\u0144czy\u0142am z piersiami, gdy Sara wyci\u0105gn\u0119\u0142a blach\u0119 do pieczenia.<\/p>\n\n\n\n
– Po\u0142\u00f3\u017c je na tym. Gdy si\u0119 pos\u0142ucha\u0142am, Sara wyci\u0105gn\u0119\u0142a doln\u0105 szuflad\u0119 piekarnika, o kt\u00f3rej jestem pewna, \u017ce nie wiedzia\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
– Ok, dwie lub trzy minuty i wyjmij je. U\u017cyj r\u0119kawicy kuchennej; b\u0119d\u0105 gor\u0105ce. Id\u0119 od\u0142o\u017cy\u0107 walizk\u0119 i przebra\u0107 si\u0119 w co\u015b suchego. Zaraz wracam.<\/p>\n\n\n\n