– Pani Szab\u0142owska – m\u00f3wi\u0142 m\u0119\u017cczyzna – Przejrza\u0142em z nale\u017cyt\u0105 staranno\u015bci\u0105 twoje CV, kt\u00f3re jest imponuj\u0105ce, a referencje nienaganne. Je\u015bli zdecydujemy si\u0119 na zawarcie umowy, to chcia\u0142bym zapewni\u0107 pani us\u0142ugi trzy razy w tygodniu. Poniedzia\u0142ek, \u015broda i pi\u0105tek. Dwie godziny dziennie, najlepiej w po\u0142udnie. Za to zap\u0142ac\u0119 Ci stawk\u0119 okre\u015blon\u0105 na twojej stronie internetowej. Jak s\u0105dz\u0119, wynosi 50 z\u0142 za godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Ze wzgl\u0119du na odleg\u0142o\u015b\u0107 musia\u0142abym pobiera\u0107 op\u0142aty za czas podr\u00f3\u017cy – odparowa\u0142a Eliza – to doda\u0142oby mo\u017ce kolejn\u0105 godzin\u0119 na podr\u00f3\u017c.<\/p>\n\n\n\n
– \u017baden problem.<\/p>\n\n\n\n
– C\u00f3\u017c, co mog\u0119 opowiedzie\u0107 o sobie? – powiedzia\u0142a Eliza, prze\u0142amuj\u0105c lody w rozmowie o prac\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie ma nic, co musz\u0119 wiedzie\u0107. Po prostu musisz przeczyta\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Komu b\u0119d\u0119 czyta\u0107? – zapyta\u0142a Eliza.<\/p>\n\n\n\n
– Mnie – wr\u00f3ci\u0142 m\u0119\u017cczyzna.<\/p>\n\n\n\n
– Och, pomy\u015bla\u0142am, \u017ce to b\u0119dzie cz\u0142onek rodziny, czy kto\u015b bliski.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mam rodziny. Teraz jestem tylko ja – powiedzia\u0142, opieraj\u0105c \u0142okie\u0107 na por\u0119czy krzes\u0142a i opieraj\u0105c brod\u0119 na knykciach, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 jej intensywnie.<\/p>\n\n\n\n
– Och, w porz\u0105dku – odpowiedzia\u0142a Eliza, dostosowuj\u0105c swoje uprzedzenia.<\/p>\n\n\n\n
Po chwili cichego namys\u0142u m\u0119\u017cczyzna wyj\u0105\u0142 z biurka stary tom \u201e Bia\u0142ego Kubraka\u201d<\/em> Hermana Melville’a. Poda\u0142 jej powie\u015b\u0107, z kt\u00f3r\u0105 obchodzi\u0142a si\u0119 ostro\u017cnie, wierz\u0105c, \u017ce jest do\u015b\u0107 stara. Kiedy j\u0105 otworzy\u0142a, do jej nozdrzy dotar\u0142 cudowny zapach starego papieru.<\/p>\n\n\n\n – Jedn\u0105 rzecz musisz wiedzie\u0107, zanim przejdziemy dalej – powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 jej. – Chcia\u0142bym, \u017ceby\u015b by\u0142a zupe\u0142nie naga, kiedy mi czytasz.<\/p>\n\n\n\n Eliza nie mog\u0142a ukry\u0107 zaskoczenia. Siedzia\u0142a, trzymaj\u0105c w d\u0142oniach powie\u015b\u0107, przetrawiaj\u0105c to, co w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna, w zasadzie wci\u0105\u017c nieznajomy.<\/p>\n\n\n\n