Im szybciej dzia\u0142a\u0142, tym trudniej by\u0142o pani Andrzejak z\u0142apa\u0107 oddech i usta\u0107. Jej kolana prawie si\u0119 ugi\u0119\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Jego r\u0119ce obejmowa\u0142y jej uda, chwytaj\u0105c je i w\u0119druj\u0105c wy\u017cej, a\u017c rozchyli\u0142 jej po\u015bladki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eoh, oh, oh\u201d – krzykn\u0119\u0142a, czuj\u0105c, jak jego r\u0119ce poruszaj\u0105 si\u0119 tam, gdzie nikt si\u0119 nie porusza\u0142 od d\u0142u\u017cszego czasu. Potem grubym m\u0119skim palcem po\u0142askota\u0142 jej p\u0105czek r\u00f3\u017cy. Po chwili palec wbi\u0142 si\u0119 w jej ty\u0142ek i odkry\u0142a, \u017ce \u200b\u200bpodskakuje nie\u015bmia\u0142o do jego szorstkich wg\u0142\u0119bie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
“Panie Raczek \u201d. Jej g\u0142os si\u0119 za\u0142ama\u0142. Czuj\u0105c wszystko, porzuci\u0142a spok\u00f3j, kt\u00f3ry pozosta\u0142 w jej ciele. \u201eZaraz, panie Raczek, Raczek!\u201d sapn\u0119\u0142a. Potem umilk\u0142a i chwiejnie.<\/p>\n\n\n\n
Chwyci\u0142a r\u0119k\u0119 pe\u0142n\u0105 jego w\u0142os\u00f3w spod sukienki i wyszarpn\u0119\u0142a jego g\u0142ow\u0119. Chwiejnie podesz\u0142a do krzes\u0142a przy swoim biurku i opad\u0142a na ziemi\u0119. Pozosta\u0142a tam, wygrzewaj\u0105c si\u0119, zgarbiona na krze\u015ble, kolana z\u0142\u0105czone, majtki w kolorze nago\u015bci owini\u0119te wok\u00f3\u0142 lewej kostki.<\/p>\n\n\n\n
Jego twarz by\u0142a prawie w kolorze jej sukienki, jego w\u0142osy by\u0142y w nie\u0142adzie. Jego pier\u015b unios\u0142a si\u0119, by wci\u0105gn\u0105\u0107 g\u0142\u0119bokie oddechy ch\u0142odnego powietrza. Usiad\u0142 na pod\u0142odze oparty o bia\u0142\u0105 tablic\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– M\u00f3j dobry Bo\u017ce – powiedzia\u0142a w ko\u0144cu. \u201eNie mog\u0119 uwierzy\u0107, \u017ce mi to zrobi\u0142e\u015b\u201d.<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 jak przebieg\u0142y nastolatek.<\/p>\n\n\n\n
Wkr\u00f3tce odzyskali zmys\u0142y i si\u0142y i udali si\u0119 do drzwi klasy.<\/p>\n\n\n\n
– Mnie, hm, podoba\u0142o mi si\u0119, panie Raczek. Mo\u017ce nied\u0142ugo zn\u00f3w pana zaprosz\u0119 na zebranie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
“Ch\u0119tnie.”<\/p>\n\n\n\n