Wygl\u0105da\u0142a niesamowicie, a jej u\u015bmiech by\u0142 promienny, gdy spogl\u0105da\u0142a z ma\u0142ego ekranu, mi\u0119kkie br\u0105zowe oczy o\u017cywione \u017cyciem. Wtedy zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce nie widzia\u0142em jej u\u015bmiechu przez ca\u0142y posi\u0142ek ani po nim. Mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce wkr\u00f3tce zobacz\u0119 wi\u0119cej, gdy b\u0119dzie wygl\u0105da\u0107 osza\u0142amiaj\u0105co. Kr\u00f3tkie biografie poda\u0142y, \u017ce ma trzydzie\u015bci dziewi\u0119\u0107 lat. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce artyku\u0142 mia\u0142 ponad dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy, prawdopodobnie mia\u0142a teraz czterdzie\u015bci lat, ale widz\u0105c j\u0105 z bliska, nie by\u0142o mowy, \u017ceby wygl\u0105da\u0142a na sw\u00f3j wiek.<\/p>\n\n\n\n
Czy jaka\u015b atrakcyjnie wygl\u0105daj\u0105ca kobieta, jakie\u015b czterna\u015bcie lat starsza ode mnie, naprawd\u0119 w\u0142a\u015bnie do mnie podesz\u0142a?<\/p>\n\n\n\n
Zesp\u00f3\u0142 w ko\u0144cu zatrzyma\u0142 si\u0119 przy odrobinie aplauzu, a ja podnios\u0142em butelk\u0119 wina i skierowa\u0142em si\u0119 w stron\u0119 wind. Nie ma mowy, \u017cebym chcia\u0142 da\u0107 si\u0119 z\u0142apa\u0107 w po\u015bpiechu. Byli\u015bmy w piwnicy hotelu i bez w\u0105tpienia ludzie wkr\u00f3tce udaliby si\u0119 na g\u00f3r\u0119 i zacz\u0119li rozchodzi\u0107 si\u0119 po innych hotelach w okolicy. Nie chcia\u0142em zadawa\u0107 pyta\u0144 ani budzi\u0107 podejrze\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Zadzwoni\u0142em do windy i stara\u0142em si\u0119 uspokoi\u0107 bij\u0105ce serce, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce pani Irena Grzegorczyk nie przygotowuje mnie do pora\u017cki. Kiedy drzwi si\u0119 otworzy\u0142y i bezcielesny g\u0142os potwierdzi\u0142, \u017ce jeste\u015bmy na si\u00f3dmym pi\u0119trze, zobaczy\u0142em znak wskazuj\u0105cy na prawo, do pokoi 701-725. Szed\u0142em korytarzem przez kilka zawi\u0142ych zakr\u0119t\u00f3w i wzi\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki oddech, zbli\u017caj\u0105c si\u0119 do pokoju 714, \u017ca\u0142uj\u0105c, \u017ce nie skorzysta\u0142em z okazji, aby odwiedzi\u0107 toalet\u0119, na wypadek, gdyby szpinak przyklei\u0142 mi si\u0119 do z\u0119b\u00f3w lub czerwone wino skapa\u0142o na moj\u0105 koszul\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Zapuka\u0142em cicho do drzwi i cofn\u0105\u0142em si\u0119 o metr, \u017ceby nie sprawia\u0107 wra\u017cenia zbyt onie\u015bmielaj\u0105cego. W drodze na g\u00f3r\u0119 \u0107wiczy\u0142em pierwsze zdanie.<\/p>\n\n\n\n
Po czym\u015b, co wydawa\u0142o si\u0119 wieczno\u015bci\u0105, drzwi si\u0119 otworzy\u0142y i spojrza\u0142a na mnie z rozbawionym wyrazem twarzy. – Szymonie, co za mi\u0142a niespodzianka. Przyszed\u0142e\u015b przeprosi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Pochyli\u0142em g\u0142ow\u0119; ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce mia\u0142em idealne otwarcie dla mojej zamierzonej linii. “Rzeczywi\u015bcie, pani Grzegorczyk. Chcia\u0142bym gor\u0105co i szczerze przeprosi\u0107 za moje chamstwo na parkiecie.” Unios\u0142em butelk\u0119 wina. – Mo\u017ce podarek na zgod\u0119?<\/p>\n\n\n\n