Pan Raczek si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0142. By\u0142o to ostatnie spotkanie na zebraniu rodzic\u00f3w i nauczycieli w marato\u0144skim dniu pani Andrzejak. Znudzona stukaniem paznokciami w blat, zacz\u0119\u0142a szorowa\u0107 r\u00f3wnania, kt\u00f3re wysycha\u0142y na tablicy.<\/p>\n\n\n\n
“Pani Andrzejak?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Odwracaj\u0105c si\u0119, zobaczy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bbarytonowy g\u0142os pochodzi\u0142 od wysokiego m\u0119\u017cczyzny w ciemnych spodniach, wystrz\u0119pionej bia\u0142ej koszuli i czerwonym krawacie. By\u0142a zadowolona, \u200b\u200bju\u017c nie zdenerwowana, \u017ce \u200b\u200bb\u0119dzie jej ostatnim spotkaniem tego dnia. Pomy\u015bla\u0142a, \u017ce \u200b\u200bto mo\u017ce nie by\u0107 takie z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, wejd\u017a i usi\u0105d\u017a\u201d. Zaproponowa\u0142a mu \u0142awk\u0119 studenck\u0105 i zaj\u0119\u0142a biurko obok swojego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdyby to by\u0142o mo\u017cliwe, nie zaplanowa\u0142bym spotkania tak p\u00f3\u017anym wieczorem. Wiem, \u017ce oboje chcieliby\u015bmy by\u0107 w domu teraz\u201d- przeprosi\u0142 pan Raczek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto mo\u017ce odrzuci\u0107 dom i relaks na rzecz zebrania w szkole?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ale ruszy\u0142a naprz\u00f3d, aby rozpocz\u0105\u0107 spotkanie. Otworzy\u0142a segregator z informacjami. \u201eTw\u00f3j syn dobrze sobie radzi ze zrozumieniem materia\u0142u. Wyja\u015bni\u0119 niekt\u00f3re z naszych lekcji i wyja\u015bni\u0119, jak sobie poradzi\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pani Andrzejak przesun\u0119\u0142a segregator, \u017ceby oboje mogli przejrze\u0107 jej notatki. Pan Raczek poprawi\u0142 biurko, \u017ceby widzie\u0107 lepiej, a pani Andrzejak poczu\u0142a zapach jego wody kolo\u0144skiej. Ich ramiona otar\u0142y si\u0119 na chwil\u0119 i oboje rozdzielili si\u0119, przepraszaj\u0105c si\u0119 wzrokiem.<\/p>\n\n\n\n
Skrzy\u017cowa\u0142a nogi, by by\u0142o jej wygodnieji nie zdawa\u0142a sobie sprawy, \u017ce jej \u015bliwkowa bawe\u0142niana sukienka nie mo\u017ce zakry\u0107 jej n\u00f3g, poniewa\u017c wznosi\u0142a si\u0119 powy\u017cej po\u0142owy uda.<\/p>\n\n\n\n
Ci\u0105gle m\u00f3wi\u0142a o stopniach i wysi\u0142ku, ale wci\u0105\u017c zauwa\u017ca\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjego oczy odrywaj\u0105 si\u0119 od jej segregatora. Przerwa\u0142a na sekund\u0119 i spojrza\u0142a na r\u0105bek sukienki. By\u0142 mocno naci\u0105gni\u0119ty na jej uda.<\/p>\n\n\n\n
Nie ura\u017cona jego spojrzeniami, kontynuowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eUczyli\u015bmy si\u0119 struktury matematycznej poprzez zbi\u00f3r aksjomat\u00f3w i\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Pan Raczek odchyli\u0142 si\u0119 i zatrzyma\u0142 j\u0105. \u201eTu ju\u017c si\u0119 gubi\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePewnie to znasz, ale mo\u017ce pod troch\u0119 inn\u0105 postaci\u0105\u201d – powiedzia\u0142a i poklepa\u0142a go po ramieniu w rado\u015bci \u017cycia. “Poka\u017c\u0119 ci.”<\/p>\n\n\n\n