Wszystko osi\u0105gn\u0119\u0142o kulminacj\u0119 w dniu mojej rozmowy.<\/p>\n\n\n\n
Spakowa\u0142am swoj\u0105 torb\u0119, kiedy Wilbur, nasz pies, wszed\u0142 do pokoju i pr\u00f3bowa\u0142 owin\u0105\u0107 z\u0119by wok\u00f3\u0142 \u0142adowarki do laptopa. Bez namys\u0142u i z pe\u0142nymi ramionami machn\u0119\u0142am lekko na niego stop\u0105, nigdy z zamiarem nawi\u0105zania kontaktu lub zranienia go, tylko po to, by rozproszy\u0107 go na tyle d\u0142ugo, \u017cebym mog\u0142a chwyci\u0107 za kabel, ale Ewelina, ju\u017c sfrustrowana i zirytowana, nie nie widzia\u0142a tego w ten spos\u00f3b. Napi\u0119cie ostatnich kilku dni szybko doprowadzi\u0142o sytuacj\u0119 do wrzenia i w ci\u0105gu kilku sekund wrzeszcza\u0142y\u015bmy na siebie. Nigdy wcze\u015bniej tak si\u0119 nie k\u0142\u00f3ci\u0142y\u015bmy, obie nie my\u015bla\u0142ysmy racjonalnie. Zagrozi\u0142am, \u017ce odejd\u0119 i nie wr\u00f3c\u0119… powiedzia\u0142a mi, \u017cebym cieszy\u0142a si\u0119 Pomorzem i znikn\u0119\u0142a na g\u00f3rze z biednym Wilburem wepchni\u0119tym w ramiona.<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142am z domu bez s\u0142owa i zatrzasn\u0119\u0142am frontowe drzwi tak mocno, \u017ce pomy\u015bla\u0142am, \u017ce mog\u0142y p\u0119kn\u0105\u0107. Wy\u0142\u0105czy\u0142am telefon, kiedy wsiad\u0142am do taks\u00f3wki, \u017ceby powstrzyma\u0107 si\u0119 od kontynuowania k\u0142\u00f3tni przez SMS-a, a cztery godziny p\u00f3\u017aniej nadal kipia\u0142am, kiedy wesz\u0142am do restauracji, \u017ceby spotka\u0107 si\u0119 z Nin\u0105.<\/p>\n\n\n\n
“Madzia, ty suko.” Wstaje i ca\u0142uje mnie w policzek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMagda, Nina\u201d. Odpowiadam, nienawidz\u0105c sposobu, w jaki powiedzia\u0142a Madzia. Kiedy Ewelina po raz pierwszy tak mnie nazwa\u0142a, prawie si\u0119 roztopi\u0142am, by\u0142a jedyn\u0105 osob\u0105 spoza mojej najbli\u017cszej rodziny, z kt\u00f3r\u0105 czu\u0142am si\u0119 komfortowo u\u017cywaj\u0105c\u0105 tego imienia.<\/p>\n\n\n\n
– W porz\u0105dku, niech b\u0119dzie Magda. – Ca\u0142uje m\u00f3j drugi policzek. – Zaczyna\u0142am my\u015ble\u0107, \u017ce zamierzasz mnie wystawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119 t\u0119 prac\u0119, Nina,\u201d odpowiadam, staraj\u0105c si\u0119 zachowa\u0107 spokojny ton. \u201eNie dostan\u0119 tego, je\u015bli ci\u0119 pojawi\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCiesz\u0119 si\u0119, \u017ce dosz\u0142a\u015b do tego wniosku\u201d. Patrz\u0119 na ni\u0105 z niedowierzaniem przez sekund\u0119, zanim kontynuuje…<\/p>\n\n\n\n
Jej oferta?<\/p>\n\n\n\n
– Pozwoli\u0142am sobie, by zam\u00f3wi\u0107 ci kieliszek wina.<\/p>\n\n\n\n
“Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce jestem tutaj, aby ubiega\u0107 si\u0119 o prac\u0119?” Unosz\u0119 brew.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, ale czy dwoje starych przyjaci\u00f3\u0142 nie mo\u017ce wypi\u0107 razem kieliszka wina, zanim zabior\u0105 si\u0119 do pracy? – Ona si\u0119 u\u015bmiecha.<\/p>\n\n\n\n
Bior\u0119 g\u0142\u0119boki oddech, Nina i ja nie jeste\u015bmy tymi, kt\u00f3rych nazwa\u0142abym \u201estarymi przyjaci\u00f3\u0142mi\u201d, ale wrzucam t\u0119 my\u015bl do ty\u0142u g\u0142owy, przypominaj\u0105c sobie, o co tu chodzi.<\/p>\n\n\n\n
– W takim razie mam nadziej\u0119, \u017ce zam\u00f3wi\u0142a\u015b ca\u0142\u0105 butelk\u0119. U\u015bmiecham si\u0119 mechanicznie, \u015bci\u0105gaj\u0105c nieco sp\u00f3dnic\u0119 i siadaj\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMusz\u0119 czyta\u0107 w my\u015blach\u201d. Jej u\u015bmiechy si\u0119 poszerzaj\u0105. \u201eCzy s\u0105 k\u0142opoty w raju?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiadam, ostatni\u0105 rzecz\u0105, o kt\u00f3rej chc\u0119 z ni\u0105 porozmawia\u0107, jest moja k\u0142\u00f3tnia z Ewelin\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Na szcz\u0119\u015bcie kelner wybiera ten moment, aby przyj\u015b\u0107 z naszymi drinkami. Bior\u0119 swoj\u0105 lampk\u0119 i wypijam po\u0142ow\u0119 na raz, podczas gdy Nina patrzy na mnie z przebieg\u0142ym wyrazem twarzy.<\/p>\n\n\n\n
– Przejd\u017amy do rzeczy, dobrze? U\u015bmiecha si\u0119 jeszcze szerzej.<\/p>\n\n\n\n