\u201eKarolina, to Janka. Janka, to Karolina\u201d – powiedzia\u0142a od niechcenia Ania.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMi\u0142o ci\u0119 pozna\u0107, Karolina. Ania tak wiele mi o tobie opowiada\u0142a\u201d – zielone oczy Janki by\u0142y przyjazne.<\/p>\n\n\n\n
“Mi\u0142o ci\u0119 pozna\u0107” Karolina u\u015bcisn\u0119\u0142a d\u0142o\u0144 Jance, “Nie chcia\u0142am zniweczy\u0107 twoich plan\u00f3w \u015bniadaniowych.”<\/p>\n\n\n\n
– Och, niczego nie zniweczy\u0142a\u015b. W\u0142a\u015bnie mia\u0142am i\u015b\u0107 sprawdzi\u0107, czy Aleksandra zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wsta\u0107 z \u0142\u00f3\u017cka.<\/p>\n\n\n\n
“Aleksandra?” Karolina by\u0142a zdezorientowana, “Aleksandra?”<\/p>\n\n\n\n
Janka u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. – Tak. Ona nie lubi wstawa\u0107 rano. Na szcz\u0119\u015bcie Ania tak, wi\u0119c w\u0142a\u015bnie zjedli\u015bmy \u015bniadanie.<\/p>\n\n\n\n
Karolina mia\u0142a ochot\u0119 ta\u0144czy\u0107. Spojrza\u0142a na oszo\u0142omion\u0105 twarz Ani, kt\u00f3ra wygl\u0105da\u0142a na zaskoczon\u0105. \u201eAleksandra jak twoja najlepsza kole\u017canka ze studi\u00f3w, Aleksandra\u2026 a to Janka\u2026 jej Janka!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Tak. Jak my\u015blisz, kim ona by\u0142a? Ania zapyta\u0142a niewinnie.<\/p>\n\n\n\n
Janka wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bczas na szybkie wyj\u015bcie. “Zostawi\u0119 was same. Naprawd\u0119 mi\u0142o Ci\u0119 pozna\u0107, Karolino. Aniu, do zobaczenia p\u00f3\u017aniej, dobrze?”<\/p>\n\n\n\n
Ania skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Janka przesz\u0142a do drugiej sypialni. Gdy te drzwi si\u0119 zamkn\u0119\u0142y, Ania zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Karoliny: – Wi\u0119c co ci\u0119 sprowadza w moje okolice?<\/p>\n\n\n\n
Karolina odchrz\u0105kn\u0119\u0142a, a przem\u00f3wienie, kt\u00f3re zebra\u0142a sobie w g\u0142owie, gdy sz\u0142a do centrum, gdzie\u015b odp\u0142yn\u0119\u0142o. \u201eHm, chcia\u0142am zobaczy\u0107, jak przebieg\u0142a twoja wycieczka\u2026”<\/p>\n\n\n\n
Ania wznios\u0142a brwi, \u201eZesz\u0142a\u015b tutaj, na mrozie, \u017ceby zapyta\u0107 mnie o wycieczk\u0119?”<\/p>\n\n\n\n
Karolina walczy\u0142a ze sob\u0105: \u201eTak, wiesz, chcia\u0142am wiedzie\u0107, czy zco\u015b stamt\u0105d przywioz\u0142a\u0107 ciekawego?\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ania potrz\u0105sn\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. – Nie-uh. Troch\u0119 nie w nastroju do \u017cartowania, Karolina. Powiedzia\u0142am ci, jak si\u0119 czuj\u0119. Da\u0142a\u015b mi do zrozumienia, \u017ce \u200b\u200bnie tego chcia\u0142a\u015b. Wi\u0119c musisz mi powiedzie\u0107, dlaczego jeste\u015b tutaj.”<\/p>\n\n\n\n
Karolina wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech. – To uczciwe. \u017badnych gier, obiecuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Karolina zrobi\u0142a krok w stron\u0119 Ani, kt\u00f3ra teraz mia\u0142a s\u0142aby \u015blad u\u015bmiechu na twarzy. Ania skrzy\u017cowa\u0142a ramiona i wyczekuj\u0105co przechyli\u0142a g\u0142ow\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Karoliny t\u0119tno podwoi\u0142o si\u0119. Stoj\u0105ca Ania wygl\u0105da\u0142a tak seksownie, Karolina chcia\u0142a j\u0105 tylko obj\u0105\u0107. Karolina wepchn\u0119\u0142a dr\u017c\u0105ce r\u0119ce do kieszeni d\u017cins\u00f3w. \u201ePrawda jest taka\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ania wstrzyma\u0142a oddech, rozpaczliwie czekaj\u0105c, a\u017c Karolina doko\u0144czy zdanie.<\/p>\n\n\n\n
Karolina zrobi\u0142a kolejny krok: \u201ePrawda jest taka … my\u015bla\u0142am o tym pytaniu, kt\u00f3re zada\u0142a\u015b … na przystanku autobusowym … i mia\u0142am troch\u0119 czasu, \u017ceby nad tym pomy\u015ble\u0107. w sobie\u2026<\/p>\n\n\n\n