MARZY CI SI\u0118 RANDKA? DO\u0141\u0104CZ DO NAS\u2026<\/strong><\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\nAnia uwa\u017ca\u0142a \u017ce \u015bwietnie trafi\u0142a, poniewa\u017c podr\u00f3\u017cowa\u0142a z bardzo rozrywkowymi lud\u017ami. Od samego pocz\u0105tku najbardziej ci\u0105gn\u0119\u0142o j\u0105 jednak do Janka. By\u0142 wysoki, dobrze zbudowany i obdarzony pi\u0119knymi, zielonymi oczami oraz kasztanowymi w\u0142osami opadaj\u0105cymi na ramiona. W dodatku mia\u0142 ciemniejsz\u0105 karnacj\u0119 ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 Polak\u00f3w, oraz bardzo przyjemny g\u0142os kt\u00f3ry od razu przyku\u0142 jej uwag\u0119. Wypowiada\u0142 si\u0119 w melodyczny i niemal liryczny spos\u00f3b, kt\u00f3ry nieraz zapiera\u0142 jej dech w piersiach. Ponadto mia\u0142 lekki akcent, kt\u00f3ry sprawia\u0142 \u017ce mi\u0119k\u0142y jej kolana.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
W promieniach silnego tropikalnego s\u0142o\u0144ca jej jedwabny kombinezon by\u0142 ju\u017c dawno przesi\u0105kni\u0119ty potem, i klei\u0142 si\u0119 do jej plec\u00f3w. By\u0142a przyzwyczajona do gor\u0105ca, ale tak wysoka wilgotno\u015b\u0107 powietrza to co innego. Janek wygl\u0105da\u0142, jakby mia\u0142 zaraz wybuchn\u0105\u0107. Po jego szyi, plecach i ramionach sp\u0142ywa\u0142y stru\u017cki potu, tak samo jak po purpurowej twarzy. <\/p>\n\n\n\n
– Hej, napij si\u0119 zanim si\u0119 rozpu\u015bcisz. – powiedzia\u0142a Ania, wr\u0119czaj\u0105c mu butelk\u0119 wody.<\/p>\n\n\n\n
– Jezu, ale gor\u0105co! Jeszcze nigdy nie by\u0142em tak spocony, szczeg\u00f3lnie z powodu upa\u0142u!<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna nie wiedzia\u0142a co na to odpowiedzie\u0107, i teraz ona si\u0119 zarumieni\u0142a. W jego oczach pojawi\u0142y si\u0119 iskierki, tak jakby przesz\u0142a dla niego jaki\u015b test. Szkoda, \u017ce nie wiedzia\u0142a co dok\u0142adnie ocenia\u0142. <\/p>\n\n\n\n
Przewodnik wybra\u0142 ten moment \u017ceby pokierowa\u0107 grup\u0119 do \u015brodka poci\u0105gu. Ania posz\u0142a za reszt\u0105 ludzi przez peron, z\u0142apa\u0142a barierk\u0119 i wesz\u0142a po schodach na pok\u0142ad. Poci\u0105g ruszy\u0142 do Hanoi dok\u0142adnie o 15:30, maj\u0105c od przebycia niemal 700 kilometr\u00f3w w 14 godzin. Pomimo takiej odleg\u0142o\u015bci nie \u015bpieszy\u0142 si\u0119, tylko raczej sun\u0105\u0142 wiejskimi okolicami. <\/p>\n\n\n\n
Ania zauwa\u017cy\u0142a \u017ce mia\u0142a ca\u0142y przedzia\u0142 dla siebie. To mi\u0142e, szczeg\u00f3lnie \u017ce ponad po\u0142ow\u0119 miejsca zajmowa\u0142y dwa w\u0105skie \u0142\u00f3\u017cka. Po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na jednym z nich \u017ceby poczyta\u0107 przewodnik, chc\u0105c si\u0119 przygotowa\u0107 na przyjazd do Hanoi. Niestety, tropikalna pogoda sprawi\u0142a \u017ce wkr\u00f3tce jej powieki sta\u0142y si\u0119 stanowczo zbyt ci\u0119\u017ckie. <\/p>\n\n\n\n
– OBUD\u0179 SI\u0118!<\/p>\n\n\n\n
Natychmiast usiad\u0142a, jakby wystrzeli\u0142a z procy. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce kto\u015b wali\u0142 w drzwi przedzia\u0142u. Kiedy wyjrza\u0142a przez okno, okaza\u0142o si\u0119 \u017ce spa\u0142a przez kilka godzin, poniewa\u017c niebo zrobi\u0142o si\u0119 lawendowe. Kiedy otworzy\u0142a drzwi, zobaczy\u0142a Janka stoj\u0105cego po\u015brodku w\u0105skiego przej\u015bcia. Jego oczy l\u015bni\u0142y z rado\u015bci. Za nim stali w korytarzu jego znajomi, \u015bpiewaj\u0105c akurat jak\u0105\u015b turystyczn\u0105 piosenk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Zamknij si\u0119, Krzysiek! – zawo\u0142a\u0142 przez rami\u0119 \u2013 Pr\u00f3buj\u0119 jej co\u015b powiedzie\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 z powrotem do Ani i powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Poszli\u015bmy do wagonu restauracyjnego troch\u0119 wcze\u015bniej ni\u017c nam kazano. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce maj\u0105 piwo. Idziesz z nami?<\/p>\n\n\n\n
– Wszystko jasne! – odpowiedzia\u0142a, \u0142api\u0105c swoj\u0105 torebk\u0119 \u017ceby p\u00f3j\u015b\u0107 za nim.<\/p>\n\n\n\n
On zrobi\u0142 krok w ty\u0142 i nakaza\u0142 jej szerokim gestem \u017ceby posz\u0142a pierwsza. Dziewczyna za\u015bmia\u0142a si\u0119 i wysz\u0142a z przedzia\u0142u. Poci\u0105g akurat wtedy musia\u0142 natrafi\u0107 na jakie\u015b wyboje, poniewa\u017c wagon zacz\u0105\u0142 si\u0119 ko\u0142ysa\u0107 na boki. Oczywi\u015bcie, wpad\u0142a na Janka. On wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119ce \u017ceby j\u0105 z\u0142apa\u0107, i przytrzyma\u0142 j\u0105 przy sobie o sekund\u0119 lub dwie d\u0142u\u017cej ni\u017c powinien. Jako \u017ce by\u0142 zbudowany ze sterty mi\u0119\u015bni, wyrwa\u0142o jej si\u0119 niekontrolowane westchnienie zanim ruszy\u0142a dalej korytarzem. <\/p>\n\n\n\n
Wyczu\u0142a \u017ce Janek szed\u0142 w pewnej odleg\u0142o\u015bci, wi\u0119c specjalnie zwolni\u0142a krok tak \u017ceby si\u0119 zbli\u017cy\u0142. Poczu\u0142a g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 od szyi a\u017c po podstaw\u0119 kr\u0119gos\u0142upa. Na pewno si\u0119 na mnie gapi<\/em>, pomy\u015bla\u0142a, wyobra\u017caj\u0105c sobie jak \u015bledzi wzrokiem kszta\u0142t jej ty\u0142ka. Szybko odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a przez rami\u0119, i zauwa\u017cy\u0142a \u017c\u0105dz\u0119 w jego oczach. Ch\u0142opak nie zd\u0105\u017cy\u0142 zareagowa\u0107 i tego ukry\u0107. Podni\u00f3s\u0142 wzrok, ale zamiast si\u0119 zmiesza\u0107, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 \u0142obuzersko. <\/p>\n\n\n\nWyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, z\u0142apa\u0142 j\u0105 za d\u0142o\u0144 i po\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 sobie na piersi. Czuj\u0105c bij\u0105ce od niego ciep\u0142o, musia\u0142a si\u0119 oprze\u0107 o \u015bcian\u0119. Odpowiedzia\u0142a na jego nieme pytanie:<\/p>\n\n\n\n
– Prosz\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n