Z NAMI ZAPOMNISZ O SAMOTNO\u015aCI<\/strong><\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\nPonownie uda\u0142am \u017ce przegl\u0105dam papiery, jakby nie przeszkadza\u0142 mi ha\u0142as, zdech\u0142a mysz, ani sam Jacek. Jego wielkie d\u0142onie grzeba\u0142y teraz w tobie z narz\u0119dziami. Podni\u00f3s\u0142 si\u0119, nie wyj\u0105wszy nic ze \u015brodka, i spojrza\u0142 na mnie. Patrza\u0142 przez ca\u0142e trzy sekundy i w ko\u0144cu przem\u00f3wi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Musz\u0119 po co\u015b skoczy\u0107. – oznajmi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Jasne, nie ma sprawy.<\/p>\n\n\n\n
Zostawi\u0142 torb\u0119 na pod\u0142odze, wyszed\u0142 na korytarz i zamkn\u0105\u0142 za sob\u0105 drzwi. <\/p>\n\n\n\n
– Czekaj, czy to znaczy \u017ce\u2026 – zacz\u0119\u0142am, ale jego ju\u017c nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Zapewne poszed\u0142 do najbli\u017cszego sklepu albo do piwnicy, po ukryte narz\u0119dzia. Albo mo\u017ce potrzebowa\u0142 papierosa, albo kebaba z budki za rogiem? Kto go tam wiedzia\u0142. <\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142am do \u0142\u00f3\u017cka i po\u0142o\u017cy\u0142am si\u0119. Unios\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119, kt\u00f3r\u0105 przeczyta\u0142am do po\u0142owy zesz\u0142ego wieczoru. To romantyczna nowela o dziewczynie porzuconej przez ch\u0142opaka, kt\u00f3ra wr\u00f3ci\u0142a do swojego rodzinnego miasteczka i przej\u0119\u0142a piekarni\u0119 po chorej babci. Gwo\u017adziem programu jest brak p\u00f3\u0142ek w piekarni i lokalny stolarz. Kicz. Wzruszy\u0142am ramionami, poniewa\u017c czasami kicz oznacza\u0142 niez\u0142\u0105 zabaw\u0119 i odci\u0105ga\u0142 uwag\u0119 od innych rzeczy, na przyk\u0142ad od erotycznego ha\u0142asu s\u0105siad\u00f3w i od samotnych weekend\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Przeczyta\u0142am oko\u0142o trzy strony kiedy nagle rozleg\u0142o si\u0119 pukanie do drzwi. Jacek wpu\u015bci\u0142 siebie do \u015brodka. Zachowywa\u0142 si\u0119 jakby w og\u00f3le st\u0105d nie wychodzi\u0142, albo jakby mnie tam nie by\u0142o. \u017badnego \u201ecze\u015b\u0107\u201d z jego ust, \u017cadnej informacji gdzie by\u0142, po prostu zaj\u0105\u0142 si\u0119 zadaniem. <\/p>\n\n\n\n
Z tego co widzia\u0142am, wycina\u0142 \u015bcian\u0119 wok\u00f3\u0142 w\u0142\u0105cznika. Porusza\u0142 si\u0119 powoli i zdecydowanie, uwa\u017caj\u0105c na przyleg\u0142e kable. Co ka\u017cde 10 lub 15 sekund podnosi\u0142 latark\u0119 i \u015bwieci\u0142 do \u015brodka, \u017ceby sprawdzi\u0107 w\u0142asny progres. Ja wola\u0142am si\u0119 temu nie przygl\u0105da\u0107, nie chc\u0105c widzie\u0107 zdech\u0142ej myszy. <\/p>\n\n\n\n
Nagle z g\u00f3ry dobieg\u0142 chichot-krzyk kobiety, po\u0142\u0105czony ze st\u0142umion\u0105 seri\u0105 przekle\u0144stw, brzmi\u0105cych mniej wi\u0119cej jak \u201ekurwa, jeszcze, kurwa, jeszcze\u201d. Runda druga. <\/p>\n\n\n\n
Kiedy odci\u0105gn\u0119\u0142am wzrok od sufitu, zauwa\u017cy\u0142am \u017ce Jacek upu\u015bci\u0142 n\u00f3\u017c i wydawa\u0142 si\u0119 pociera\u0107 k\u0142ykcie.<\/p>\n\n\n\n
– O m\u00f3j bo\u017ce, wszystko w porz\u0105dku?!<\/p>\n\n\n\n
– To przez ten ha\u0142as, przez chwil\u0119 si\u0119 zdekoncentrowa\u0142em. – powiedzia\u0142 zdenerwowanym tonem \u2013 Krwawi\u0119. Masz jak\u0105\u015b szmat\u0119, czy co\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Zaj\u0119\u0142o mi chwil\u0119 \u017ceby ogarn\u0105\u0107 co powiedzia\u0142. To by\u0142o tyle s\u0142\u00f3w naraz! Szybko si\u0119 podnios\u0142am i przynios\u0142am r\u0119cznik z \u0142azienki. <\/p>\n\n\n\n
– Prosz\u0119, we\u017a to. – powiedzia\u0142am, wr\u0119czaj\u0105c mu go.<\/p>\n\n\n\n
– Nie chc\u0119 go zniszczy\u0107. – odpar\u0142, wahaj\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na bia\u0142y r\u0119cznik w d\u0142oni. <\/p>\n\n\n\n
– To \u017caden problem, naprawd\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nagle oboje podskoczyli\u015bmy w miejscu, poniewa\u017c rozleg\u0142 si\u0119 kolejny j\u0119k i \u015bmiech. <\/p>\n\n\n\n
Ten ruch rozlu\u017ani\u0142 jego ucisk na d\u0142o\u0144, i krew pociek\u0142a po palcach. <\/p>\n\n\n\n
– O jeju, to wygl\u0105da \u017ale. – powiedzia\u0142am, sama nakrywaj\u0105c j\u0105 r\u0119cznikiem skoro on nie chcia\u0142 go ode mnie zabra\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Wcale nie, to tylko tak wygl\u0105da. To przez antykoagulanty. – odpar\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przytakn\u0119\u0142am, wiedz\u0105c o co chodzi. M\u00f3j tata bra\u0142 antykoagulanty po operacji, \u017ceby jego t\u0119tnice si\u0119 nie zatka\u0142y. To oznacza\u0142o \u017ce \u0142atwiej nabija\u0142 sobie siniaki i je\u015bli si\u0119 zaci\u0105\u0142, zatamowanie krwawienia zajmowa\u0142o wieki. Moja mama ca\u0142y czas si\u0119 irytowa\u0142a poplamionymi r\u0119cznikami. <\/p>\n\n\n\n
Ci\u0119\u017cko mi by\u0142o stwierdzi\u0107 po co Jacek bra\u0142 te leki- wygl\u0105da\u0142 zdrowo i by\u0142 mniej wi\u0119cej w moim wieku- ale nie zamierza\u0142am o tym z nim dyskutowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
– Chod\u017a do \u0142azienki. – powiedzia\u0142am, ci\u0105gn\u0105c go za sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Znowu pomy\u015bla\u0142am o kiczu: lew i myszka, zb\u0142\u0105kany \u017co\u0142nierz i piel\u0119gniarka\u2026<\/p>\n\n\n\n
J\u0119k i g\u0142o\u015bne kurwa! <\/em>wkrad\u0142y si\u0119 w m\u00f3j ci\u0105g my\u015blowy. D\u017awi\u0119k skrzypi\u0105cych spr\u0119\u017cyn i przesuwaj\u0105cego si\u0119 po pod\u0142odze \u0142\u00f3\u017cka sprawia\u0142, \u017ce wyobra\u017ca\u0142am sobie rozgrzan\u0105 par\u0119 ludzi turlaj\u0105c\u0105 si\u0119 po materacu, po\u0142\u0105czon\u0105 w jedno\u015b\u0107. <\/p>\n\n\n\nPoliza\u0142am usta. Moje serce mocno bi\u0142o, a puls odbija\u0142 si\u0119 echem pomi\u0119dzy nogami. <\/p>\n\n\n\n
– Serio?! – powiedzia\u0142am g\u0142o\u015bno.<\/p>\n\n\n\n
– Co? – zapyta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Oh, przepraszam. Rozmawiam do siebie. Prosz\u0119, przynajmniej to przemyj. Ja poszukam jakiego\u015b banda\u017ca. W \u015bcianie mog\u0142y by\u0107 jakie\u015b bakterie z myszy, jej kupy, i takie tam.<\/p>\n\n\n\n
Z jakiego\u015b powodu, to zdanie wybi\u0142o Jacka z r\u00f3wnowagi i parskn\u0105\u0142 \u015bmiechem. <\/p>\n\n\n\n
– Jakie\u015b bakterie z myszy, jej kupy i takie tam?<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119 i roze\u015bmia\u0142am w odpowiedzi. <\/p>\n\n\n\n
– Tak, to oficjalna terminologia. Nie wiedzia\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
– Jeste\u015b lekarzem?<\/p>\n\n\n\n
– Jestem konsultantk\u0105 w biurze obs\u0142ugi klienta. T\u0105, na kt\u00f3r\u0105 si\u0119 krzyczy kiedy przyszed\u0142 za co\u015b z\u0142y rachunek.<\/p>\n\n\n\n
– Ja nigdy nie krzycz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142am na niego, naprawd\u0119 spojrza\u0142am poniewa\u017c byli\u015bmy tak blisko \u017ce to by\u0142o bardzo \u0142atwe. Popatrza\u0142am mu w oczy, na jego ciemne brwi i lekko skrzywiony nos, kt\u00f3ry prawdopodobnie by\u0142 z\u0142amany raz lub dwa, dawno temu. <\/p>\n\n\n\n
– Nie, nie s\u0105dz\u0119 \u017ceby\u015b krzycza\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Dudnienie nad naszymi g\u0142owami nadal by\u0142o powolne i rytmiczne. Najwidoczniej runda druga by\u0142a nie\u015bpiesznym, powolnym ta\u0144cem, zamiast galopuj\u0105cym wy\u015bcigiem. <\/p>\n\n\n\n